Hayatım fazlalıklardan arınma, sadeleşme, tüketim çılgınlığının kurbanlarının arasından ayrılma başlıklarını kavramak ve süregelen yaşantımı değiştirmek sınırlarında devam ederken; bu kadar değilmiş dedirten bir şey oldu.

O bir şey aslında çok şey...

Yüzeysel değişimim içsel dönüşüme hızla yol almaya başladı. Hem hayatımı kompleks ilişkilerden arındırıp küçük mutluluklar üzerine kurmaya, nihayetinde yavaşlamaya başladım hem de sorgu sual sarmalında debelenip kilidi açacak bir anahtar aramaya. Ne yaman çelişki!

Çelişkili dünyamın aslında olması gereken olduğunu, dengemi bulabilmek için önce fazlası ile çalkalanmam gerektiği gerçeğini kavradığım anda ise biraz daha yavaşlamam gerektiğini kabullendim. Dünyalık sınavlarım da bu kararımı büyük oranda destekleyince boğulmamak, derin bir nefes alıp hülyalı iç dünyama daha berrak bir zihin ve güçle dalabilmek için durma noktasına kadar yavaşladım.

Bu sebepten bloğa yazı girmek de istemedim. Yazmak için yazmak bana göre değil, ben ne isem ne olmak için çabalıyorsam bloğumda onu yansıtıyor. Bazı şeyleri ifade etmek için kelimelerim yeterince olgunlaşmadı o başka, onları da bir gün yazarım nasılsa...

Bu süreçte öğrendiğim iki şey var ki, birincisi hayatı planlamak boşa ve sade bir yaşamla kesinlikle çelişiyor. Gelene her zaman kapın açık olmalı ki planların bozulduğunda tevekkülü elden bırakmayasın. Bu da uzun vadeli planlar yapmamak anlamına geliyor. Ve ikincisi ise bu planlara ve dahi kendine güvenip söz vermemek.

Sen ne plan yaparsan yap; hayatın başka bir planı var seninle ilgili... 

Elbette her insanın hayatta bir duruşu olmalı ki zaten böyle bir insansanız sözün ağzınızdan çıkmasına gerek yok, koşullarınız uygunsa ve pek tabii kendinizle çelişmeyecek bir durumsa elinizden geleni yapacağınızı herkes bilir.

Ve unutmamak gerekir ki ne yarına çıkmaya senedimiz var ne de bazı şeyleri değiştirmeye gücümüz yeter. Çok küçük görünen bir ayrıntı bile hayatımızı tepetaklak edebilir. Bu yüzden naçizane, sözler verip yeni sorumluluklar yüklenip asıl amacınızdan şaşmamayı tavsiye edebilirim size.

Daha önce kendimize nasıl sorumluluklar yüklediğimizle ilgili bir yazı paylaşmıştım. Okumadıysanız buradan okuyabilirsiniz.

Velhasıl kelam daha öğrenecek çok şeyim, gidecek çok yolum var. Ve öğrendiğimi, bildiğimi sandığım konularda hayat tekrar tekrar pekiştirtecek sahneler koymaya devam ediyor önüme.