Çok şey...

Duygusal mizacımdan mıdır yoksa bağlılıkları bağımlılığa kolayca dönüşen biri olduğumdan mı bilemiyorum, sade bir yaşamı benimsemeden önce her şeye anlamlar yüklerdim. Özel bir günde giyilmiş bir etek, sevdiğim biriyle aynısını satın aldığımız kazak, babamın yıllar önce doğum günümde beraber gezerken aldığı gömlek, çeyizimden hiç kullanmadığım bir el bezi bile saklanmak için fazlası ile anlamlıydı benim için. O yığınları oluşturmak için pek çok sebebim vardı anlayacağınız. Ağır gelse de ufak ufak ayırmaya, sonra da eğer değerlendirilebilecek durumdaysa yeni sahibine ulaştırılmak üzere sınıflandırmaya başladım.

Ve ne farkettim biliyor musunuz? Kenarda beklerken yalnızca gözüme çarptığında bir gülümseme yaratan o eşyalar, yeni sahiplerini bulduğumdan ulaştırdığım zamana kadar ve sonrasında her aklıma geldiğinde gülümseme yaratmaktan öte içimi güldürüp mutlulukla karışık heyecan dalgasına sebep oluyorlar. Evde durmalarından çok daha büyük mutluluklara sebep oluyorlar anlayacağınız, hem benim hem kıymetini bilip kullanacak kişilerin yüzünü güldürüyorlar. Bundan daha güzel ne olabilir ki... Ve Allah öyle kişileri öyle olayları vesile kılıyor ki şaşıp kalıyor, mucizelere tekrar tekrar inanıyorum.

Kıyafetlerimi ve ayakkabılarımı azalttıktan sonra gerçek ihtiyaçlarımı belirlemek çok daha kolay oldu. Ancak hala bir şey satın almadım ve uzun bir süre daha alacağım gibi görünmüyor. Önceden severek giydiğim hatta çok beğenip aldığım ancak hamilelikle birlikte kilo almaya başlayınca üzerinde etiketi ile duran kıyafetlerim sağlıklı beslenmemin dokunuşu ile tam üzerime göre olmaya başladılar :) Bu arada bu yazdıklarım bir gün giyerim diye fazlalıklarınızı saklayın anlamına gelmiyor yanlış anlaşılmasın, demem o ki sadeleşirken doğru seçimler yapmak çok önemli. Sevdiğim ve kısa süre içerisinde üzerime olması muhtemel olanları sakladım. Kilo verdikçe büyük gelenleri ayırmaya devam ediyorum.

Kitaplığımı elden geçirdim, dönüp tekrar tekrar baktıklarımı kendime sakladım diğerlerini instagram üzerinden satış yapıp gelirini hayvan dostlarımızın tedavilerinde kullanan hesaplara bağışladım. Düşüncesi bile mutlu ediyor değil mi, kenarda duracağına bir dostumuza yardım eline dönüşüyor :) Artık şu moda olan, pazarlama süslüsü kitaplara asla para vermiyorum. Çünkü hayatım süzgeçten geçirmeden, bana katkısı olmayacağı aşikar olan kitaplara zaman ayırabileceğim kadar uzun değil. Bu bir tercih meselesi kesinlikle ama benim kararım bu yönde. Şimdilerde almaya karar verdiğim kitabın önce e-kitap versiyonu varsa onu değerlendiriyorum. Bazen de üzerini çizerek okuyacağımdan ve tekrar dönüp bakacağımdan emin olduğum kitaplar oluyor onların baskısını satınalma arzusundan kendimi alıkoyamıyorum. Çocukluğumdan bu yana evimde kocaman bir kütüphane hayali kurduğum göz önünde bulundurulursa bence iyi yol katettim ama bu konuya ileride yeniden döneceğimden eminim.

Daha önce yazdığım bloglarım post hazırlamasam da açık duruyorlardı, o blogları ve bloglar için kullandığım diğer sosyal medya hesaplarımı kapattım.

Telefon kullanımını sınırlamaya çalışıyorum, bu konuda ayrı bir yazı hazırlayacağım.

Benim için büyük insanlar için zerre önemsiz olan saç mevzularım vardı ki büyük ilerleme katettim. Sarı saçtan vazgeçemeyen ancak her ay dip yaptırmaktan sıkıldığım ve yıprattığı için çözümü ombrede bulan uzadıkça yine görüntüden hoşlanmayan, iki günde bir evde saç konusu mevzubahis olan ben saçlarımı doğal rengine boyadım. Bir de yıllardır omuz hizasında kestirmeyi gündem maddelerime eklemiştim ama bu konuda da bağımlı ya da takıntılı olmalıyım ki bir türlü harekete geçememiştim. Aynı zamanda gidip birde omuz hizamda kestirdim. Bu kadar da değil. Üniversiteden bu yana aklımda olan ense kazıtma deneyimini de yaşadım :) Hatta tümden renkli boyatıp ara ara aklıma esen bu maddeyi de hafızamdan sonsuza kadar silecektim ya kış geldi pembe mavi kafayla dolaşmak istemedim. Gülmeyin önemsiz gibi görünse de zihnimi epey meşgul ediyordu. Hafifledim :)

Duş jeli ve o sağlıksız duş süngerlerini kullanmayı bıraktım. Örgü lif ve doğal kabak lifi kullanıyorum. Kabak lifi yanak bölgemde sönüp yeniden çıkan aknelere de çok iyi geldi. Bugün saçlarım ve yüzüm için de sabun sipariş ettim gelişmeleri yazacağım.

Tekli paketlerde kahve tüketmeyi bıraktık, filtre kahve kullanıyoruz. Hem sağlığımıza hem çevreye zarardı. Böylelikle ambalaj atığı da çıkmamış oluyor. Eşim de bende kahveyi çok severiz, artık termosumuza hazırlayıp evden çıkarken yanımıza alıyoruz. Hem cebe hem yine çevreye fayda. Dışarıda kahve almak durumunda kaldığımızda karton bardak atığı çıkarmamak için birer tane mug edinmek niyetimiz. Alışverişin böylesine can feda öyle değil mi ;)

Atıklar demişken evde daha dikkatli atık ayrıştırma yapıyoruz. Geri dönüşümü/bertarafı mümkün olanları eşimle işyerine gönderiyorum. Atık sınıfına uygun ayrıştırıyoruz böylelikle. Son zamanlarda mümkün olduğunca ambalajsız ürün satın alıyoruz. Hedefim sıfır atık... Çok yolum var çok çaba sarfetmem gerekiyor ama elimden geleni yapacağım.

Yapmak isteyip de tam anlamıyla yetişemediğim hala pek çok şey var ama yapmak istemediklerimi yapmıyorum artık. Hatır gönül için görüşmeleri, akraba-eş-dost-tanıdık diye taviz vermeleri, kendimden verip karşımdakini mutlu etmeleri bıraktım artık. Hiçbir şey tek taraflı olmuyor boşa çaba yorgunluktan ve enerji sarfiyatından başka bir şey değil. Hayır demeyi ve neden diye sormayı öğrendim/öğreniyorum...

Sade yaşam yolculuğum keyifle, özveriyle, iniş çıkışlarla devam ediyor ve ben gerçekten mutluyum keza hayatımın hiçbir döneminde kendim için bir şeyler yaptığım duygusunu bu kadar yoğun hissetmemiştim...

Sevgi ve sadelikle ♥